W przypadku automatyki zaworów w projektach naftowych i gazowych na Bliskim Wschodzie, ochrona przed wnikaniem i przydatność do atmosfer wybuchowych wymagają oddzielnych sprawdzeń. Wysoka klasa IP sama w sobie nie stanowi dowodu, że elektryczny siłownik zaworu nadaje się do strefy niebezpiecznej. Uwzględnienie wymagań strefy, oznaczeń ochrony przeciwwybuchowej, limitów otoczenia i obciążeń zaworu w jednej specyfikacji pomaga zredukować niedopasowania między sprzętem a warunkami na miejscu.
Klasa IP opisuje ochronę obudowy przed wnikaniem ciał stałych i wody. Ochrona przeciwwybuchowa dotyczy wymagań projektowych i certyfikacyjnych sprzętu, mających na celu zapobieganie zapłonowi w określonych warunkach atmosfery wybuchowej. Każde z nich musi spełniać własne, odpowiednie wymagania.
Elektryczny siłownik z klasą IP68 nie jest zatem automatycznie elektrycznym siłownikiem przeciwwybuchowym. W przypadku stref niebezpiecznych w zakładach przetwórstwa ropy i gazu, kupujący nadal muszą sprawdzić certyfikat konkretnego modelu, pełne oznaczenie Ex i warunki użytkowania, zamiast porównywać jedynie klasy obudowy.
Dobór powinien rozpocząć się od klasyfikacji strefy projektu i specyfikacji sprzętu. Należy ustalić, czy lokalizacja obejmuje gaz czy pył, wymagany poziom ochrony sprzętu, odpowiednią grupę gazów lub pyłów oraz wymagania temperaturowe.
Następnie porównaj te warunki z tabliczką znamionową siłownika i certyfikatem. Oznaczenia ATEX, IECEx i CSA nie powinny być traktowane jako identyczne zakresy zatwierdzenia. Klasyfikacje, grupy i zakres modeli muszą być sprawdzane w ramach obowiązującego systemu certyfikacji.
W przypadku projektów na Bliskim Wschodzie, należy również potwierdzić wymagania dotyczące certyfikacji i akceptacji sprzętu określone dla projektu. Jedno zatwierdzenie nie powinno być przedstawiane jako uniwersalna akceptacja we wszystkich krajach lub zakładach naftowych i gazowych.
Przegląd certyfikatu jest tylko częścią procesu doboru. Limity temperatury otoczenia, połączenia elektryczne i dławiki kablowe muszą również odpowiadać warunkom instalacji.
Modulujące siłowniki przeciwwybuchowe DCL mają nominalny zakres temperatury otoczenia od −25°C do +55°C i klasę obudowy IP68. Wartości te wspierają wstępną selekcję instalacji. Nie stanowią one podstawy do stwierdzenia przydatności powyżej podanego limitu otoczenia, a zakres otoczenia nie może być mylony z dopuszczalną temperaturą medium zaworu.
Konfiguracje dławików kablowych obejmują M20×1.5 lub 1/2-calowy NPT. Instalatorzy powinni zweryfikować wybrany typ połączenia i użyć dławików kablowych spełniających odpowiednie wymagania ochrony przeciwwybuchowej. Przegląd obudowy siłownika przy jednoczesnym pominięciu jego połączeń pozostawia kontrolę instalacji niekompletną.
Elektryczne siłowniki przeciwwybuchowe DCL służą do automatyki zaworów ćwierćobrotowych, z konfiguracjami sterowania on/off i modulującymi. Zakres modulacji obejmuje momenty obrotowe wyjściowe od 50 do 3000 N·m, wspierając dobór w oparciu o rzeczywiste obciążenia zaworów kulowych, motylkowych i innych odpowiednich typów zaworów.
Konfiguracje modulujące obsługują wejście 4–20mA i wyjście sprzężenia zwrotnego pozycji zaworu, z podstawowym błędem nie większym niż ±1% i błędem powtarzalności ≤1%. Liczby te pomagają ocenić wydajność pozycjonowania siłownika. Nie powinny być one rozszerzane na twierdzenia o całkowitej dokładności przepływu procesu lub długoterminowej niezawodności.
Tam, gdzie pozycja zaworu po utracie zasilania ma znaczenie, należy przejrzeć opcjonalną konfigurację bezpieczeństwa (fail-safe) i określić pozycję całkowicie zamkniętą, całkowicie otwartą lub pozostającą w obecnej pozycji. Po zmianach konfiguracji, należy potwierdzić, że ostateczny dostarczony model i akcesoria pozostają w zakresie odpowiedniego certyfikatu.
Przed zakupem, należy zebrać wymagania dla stref niebezpiecznych, oznaczenia Ex, zakres modeli certyfikatu, limity otoczenia, klasę IP, dławiki kablowe, moment obrotowy wyjściowy i sygnały sterujące w jednej skoordynowanej liście kontrolnej.
W przypadku projektów naftowych i gazowych na Bliskim Wschodzie, oddzielne sprawdzanie ochrony przed wnikaniem i ochrony przeciwwybuchowej – oraz dopasowanie ostatecznej konfiguracji do miejsca – zapewnia jaśniejszą podstawę techniczną doboru i akceptacji sprzętu.